Grote Beersluis

Bij Fort Everdingen werden tussen 1873 en 1875 drie sluizen aangelegd: een inlaatsluis direct aan de Lek, de Beersluis aan de oostzijde van het fort en de inundatiesluis - met het (nog herkenbare) inundatiekanaal de polder in - aan de Goilberdingerdijk. Deze drie sluizen werden gebruikt als onderdeel van de Hollandse Waterlinies om grote gebieden onder water te zetten en zo te voorkomen dat de vijand verder het land in kon trekken.

Het sluizencomplex werkte als volgt: met behulp van de toen nog bestaande getijdenwerking werd water uit de Lek door de Inlaatsluis naar de fortgracht gebracht. Vanuit de gracht werd het water gedoseerd door de Beersluis, waarna het via de Inundatiesluis en het Inundatiekanaal verder het poldergebied in geleid kon worden waar het tot maximaal kniehoogte onder water werd gezet.

Het meest opvallende van de drie is de Grote Beersluis; een combinatie van een inlaatsluis en een ‘beer’. In de waterbouwkunde is een beer een sterk bouwdeel dat waterwerken op hun plek houdt en helpt bij het regelen van het water. Hier bij Fort Everdingen zie je de gemetselde waterkering met een scherpe ‘ezelsrug’. De rug maakte het moeilijk om bij belegering over de kering te lopen. Bij acute dreiging kon de ijzeren loopbrug die over de sluis en de beer ligt, worden verwijderd.